تبليغاتX
LaK LaK TiShoOn

LaK LaK TiShoOn

مغرور, خودخواه, پررو, خجالتی...

محبت

 غم چرا؟

اشک چرا؟

ترس چرا؟

عاشقی چرا؟

دیوانگی چرا؟

دوست داشتن پاک بودن چرا؟

تو این دنیای نامردی چرا؟

بیزارم از همه کس

بیزارم حتی از خودم

رنج میبرم از وجود خود

رنج میبرم از دلسوزی خود

اشک میریزم از دیوانگی

میترسم از عاشقی

غم میخورم از دلتنگی

آخر چرا؟

میگویند عاشقان زنده اند......

ولی من میگویم عاشقان در خواب ابدی فرو رفته اند.....

میگویند عاشقی شیرین است

ولی من میگویم عاشقی زهریست به یاد ماندنی

میگویند عاشقی حق است

می گویم عاشقی گنا ست

میگویم عاشقی چرا؟...

میگویند چون دیوانه ای

من دیوانه ام، عاشقم، دلتنگم، غمناکم، بیم ناکم، گریانم...

چرا؟

عاشقی رنجیست هم تلخ و هم شیرین

عاشقی دیوانگیست

میگویند عشق یعنی محبت

راستی کجاست محبت؟...

من پی محبت میگردم

محبت را کجا می توان دریافت؟...

در کدام آبادی ...

در کدام دل...

در کدام...

میگویند محبت را باید هدیه کرد

محبت پیدا شدنی نیست

محبت را باید ساخت و هدیه کرد

محبت را باید در دل ساخت و به دل هدیه کرد

 آه ای محبت

آه...

کجایی...

سالهاست که دلم برایت تنگ شده است

تا کی به امید قطره ای باران بنشینم بلکه کویر خشک تنهایی دلم را سیراب کند

تشنه ام

تشنه

تشنهَ

محبت

محبت

محبت...

+ نوشته شده در  پنجشنبه 3 خرداد1386ساعت 0:48  توسط   | 

سوز

چه سوزناک است دوری

        چه سوزناک است تنهایی

       چه سوزناک است سوزاندن دل دیوانه ای

      چه سوزناك است ويران كردن آباده اي

     چه سوزناک است نگفتن درد دلی که می سوزاند

    چه سوزناک است آواره بودن

   چه سوزناک است بی کس بودن

  چه سوزناک است رفیق تنهایی بودن

 چه سوزناک است در زندگی بی هدف بودن

چه سوزناک است ساده بودن دلی که آتش گرفته

 چه سوزناک است سو ء استفاده از دل ساده ایی که سوخته است

  چه سوزناك است سوختن، سوختن، سوختن

   چه سوزناك است دل دادن به كسي كه سوخته است

    چه سوزناك است وابستگي و دل دادگي

      و چه سوزناك است لحظه خداحافظي

                             و

                                    چه شيرين است ديوانگي...

+ نوشته شده در  سه شنبه 21 آذر1385ساعت 16:48  توسط   | 

کوه یخ

                 سلام به یخ

                                    سلام به زندگیم

     سلام به تنها ستاره شبهای سیاهم

                                                             سلام به فانوس اقیانوس قلبم

               سلام به فرشته رویاهام

                                                           سلام به تنها ملکه ذهنم

                        سلام به کوه یخی

   سلام به کوه یخی که می خواهم با گرمای وجودم آن را به بهاری زیبا مبدل سازم

                                   سلام به کسی که از صمیم قلب دوستش دارم

         سلام به کسی که بدون او خرابه ای هستم در بیابانم

                                    سلام من به کسی که تمامی وجودم را به تسخیر گرفته

            سلام من به کسی که آتش عشق را در وجودم شعله ور کرد

                      سلام من به کسی که عشق و وفاداری را از او آموختم

                و سلام من به کسی که با هم بودن را به من آموخت

                                                   و

                          خداحافظ   ای رویایی ترین خیال من..

+ نوشته شده در  سه شنبه 21 آذر1385ساعت 15:43  توسط   | 

عاشق...

فرشته ها می نالند

                            مرغان گریه می کنند

                 شیران می غرند

                                                    آب می رود

     آتش می سوزاند

                                          زلزله ویران می کند

                 عاشق چه میکند؟؟؟...

+ نوشته شده در  سه شنبه 21 آذر1385ساعت 15:33  توسط   | 

آتش و آب

آتش می سوزاند

               بیم آن می رفت که قلب مرا نیز بسوزاند

آری

    برای دومین بار آتش دلم را سوزاند

                                     حتی دیواره قلبم در برابر آن ناتوان ماند

      آتش می سوزاند

                         بیم آن می رفت که قلبها را بسوزاند

                     ولی بازهم سوزاند

                                       ولی که را سوزاند؟

آتش می سوزاندهمه چیز را

                             حتی دلها را

                                             آیا آبی هست که این آتش را خاموش کند؟

    آری آبی هست

                       اگر بخواهی

من خواستم٫ ولی آب به من گفت:

                                   تو از وجود من بی بهره ای٫ چون باغبانی نداری 

افسوسی خوردم و به فکر فرو رفتم

                                   چرا آب بمن چنین گفت؟

   آیا آب از دلم با خبر بود؟؟

آری

        باز هم بیم آن می رفت که آتش همچنان فروزان بماند

      آه٫

              آتش

                          چه سوزناک است آتش

هم اکنون آتش تمامی و جودم را فراگرفته

                                               احساس خالی بودن به من دست داد

                     چرا ؟

                                    واقعا چرا؟

    دل سوخته می گرید٫ غصه میخورد٫ چرا؟

                            چون یارش او را ترک گفته ! ! !

                                                       چون دلش آتش است

آری ای دل بسوز

                            بسوز تا بدانی که مردانگی چیست

                             راستی

             کجاست مردانگی

                                که از مردانگی میگوید

                                                        من یا کسی که دلم را سوزاند

   آه٫ نه این چنین نیست

                                   خود دل سوخته ای

                                                                پس بسوز

  به درد که بسوزم؟

                            چرا بسوزم؟

                                                 مگر من که هستم

         چرا آب مرا خاموش نکرد؟

آری......

                 چون تو رسم مردانگی را بجا آوردی

                                                             پس بگو

   پس بگو که چرا آب مرا خاموش نکرد

   آیا کسی که دل سوخته است همچنان باید بسوزد؟

   این سوالیست که من از آب پرسیدم

                                           آب به من گفت:

   آیا باغبانی داری؟

                        من گفتم: آری

                                          گفت:

                                                   به باغبانت پناه ببر

    گفتم :باغبانم مرا ترک گفته

                                     گفت : پس بسوز.

       من می سوزم

                          می سوزم

                                           می سوزم

                                                           چرا؟

                                                                      نمی دانم

                       منتظرم تا باغبان مهربانم بیاید

                                                        تا کی؟!!!

                                                                       باز هم نمی دانم

               باز هم تنهائی

                              باز هم انتظار

                                               افسوس , افسوس , افسوس...

+ نوشته شده در  سه شنبه 21 آذر1385ساعت 15:23  توسط   | 

مرغ سحر

                می خواهم که با ناله مرغ سحر هم آواز شوم

  می خواهم که در سکوت و خلوت شب به تو سلام کنم

                         دریچه قلبت را بگشا

                                                 زیرا که دوستت عزم سفر به سوی تو را دارد

                         گلهای قلبم پژمرده اند

                                                کسی نیست گلهای پژمرده قلبم را آبیاری کند

در گذشته باغبان مهربانی بودکه به گلهای قلبم آب می داد

                                                                               مرا سیراب می کرد

                          آه افسوس که آن باغبان رفته است

                  کسی نیست که به گلهای پژمرده قلبم  آب دهد

                                 در کویری خشک و بی آب و علف گم شده ام

                        اینجا خشک است. آبی نیست، بادی نیست، باغبانی نیست

       گلهای قلبم روز به روز پژمرده تر می شوند

                                                        آه ای باغبانم کجایی که یارت نیازمند به توست

       گویی فرشته ها ندائی می دهند

                                                     گویی صدایی به گوشم می رسد

در آن لحظه در اعماق وجودم ذره ایی آب را حس کردم

                                                                            آب...

                                                 آری باغبانی مرا می جوید

                 باغباني که هر لحظه انتظارش را می کشیدم

                                                                         آرزویی جز رهایی از این بیابان را ندارم

     یعنی من به آرزوی خود خواهم رسید؟  (آیا آرزوی د یرینه ام به سر ا نجام می رسد؟)

                            ای باغبان مرا از این تاریکی نجات ده

           کمکم کن

                                   آه!

                                             افسوس

    افسوس که این باغبان خود در بیابانی سر گردان است

                                                باز هم تنهام

                                                                        تنهای تنها

               پس کی به آرزوی خود می رسم؟

                                                                افسوس

                                                                              افسوس

                                                                                              افسوس...

+ نوشته شده در  جمعه 17 آذر1385ساعت 1:34  توسط   | 

در بيكران زندگي دو چيز افسونم ميكند، يكي آبي آسمان كه ميبينم و ميدانم كه نيست و خدا را که نمیبینم و میدانم که هست...

+ نوشته شده در  پنجشنبه 14 آبان1383ساعت 22:43  توسط